Δάγκωμα

Προσοχή, ο σκύλος δαγκώνει!

Δάγκωμα από σκύλο

* Της Ρενάτας Γρυπάρη, Ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)

Τα περισσότερα δαγκώματα συμβαίνουν στο σπίτι.

Ο σκύλος μας δεν θέλει να μας κάνει κακό (τις περισσότερες φορές, "μαζευεται" μόνος του, αμέσως μετά την επίθεση).

Δαγκώνει κυρίως σε στιγμές έντονου παιχνιδιού και υπερέντασης ή σε περιπτώσεις παρεξήγησης, όταν βαριέται ή όταν άθελά μας τροφοδοτούμε αυτή την συμπεριφορά.

Κάποιοι σκύλοι, επίσης -συνήθως μικρόσωμοι-, δαγκώνουν για να τραβήξουν την προσοχή μας, ενώ τα κουτάβια δαγκώνουν όταν βγάζουν τα καινούργια τους δοντάκια ή επειδή με το στόμα ανακαλύπτουν τον κόσμο.

Ένας σκύλος μπορεί επίσης να δαγκώσει επειδή πονάει, φοβάται, φυλάει (μια περιοχή, έναν άνθρωπο, το φαγητό ή τα παιχνίδια του), έχει γεννήσει ή έχει το ένστικτο του θηράματος.

Στην περίπτωση της επιθετικότητας ενός σκύλου, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε τα σημάδια και να "διαβάζουμε" τη γλώσσα του σώματός του, με τα οποία μας προειδοποιεί.

Αυτά, σε γενικές γραμμές, είναι:

1) αυτιά τραβηγμένα προς τα πίσω
2) ανασήκωμα τριχώματος
3) φαίνεται το άσπρο των ματιών
4) γρίλισμα
5) "πάγωμα" σώματος ως αντίδραση σε ένα άγγισμα ή βλέμμα μας

Πώς αποφεύγω ένα δάγκωμα

Η εκπαίδευση για μείωση ή εξάλλειψη του δαγκώματος ξεκινάει από την πρώτη ημέρα, από το σπίτι.

1) Αποφεύγουμε το άγριο παιχνίδι. Ένας σκύλος θα δείξει ήδη από κουτάβι μια πιο επιθετική συμπεριφορά. Σε αυτή την περίπτωση δεν "παλεύουμε" μαζί του για παιχνίδι και αποφεύγουμε παιχνίδια τύπου, "διελκυστίνδα" με τον κόμπο ή άλλο αντικείμενο. Σε περίπτωση που παίζουμε μαζί του "διελκυστίνδα", πρέπει  πάντα εμείς να κερδίζουμε το αντικείμενο για να του δώσουμε το μήνυμα ότι πρέπει να είναι συνεργάσιμος για να συνεχιστεί το παιχνίδι.

2) Διορθώνω με το "ΜΗ" και του δίνουμε να δαγκώσει ένα από τα παιχνίδια του. Πολύ σημαντικό είναι να ξερουμε να χρησιμοποιούμε τη σωστή ενέργεια, ώστε να απομακρύνουμε τον σκύλο από τα σημεία που θέλει να δαγκώσει.

3) Εκτονώνουμε τον σκύλο μας. Η άσκηση είναι υγεία για τον σκύλο, τόσο σωματική όσο και πνευματική. Με την εκτόνωση έχει πολύ λιγότερη όρεξη για δάγκωμα.

4) Βασική εκπαίδευση. Γνωρίζοντας τις βασικές εντολές, ο σκύλος μαθαίνει να είναι πιο δεκτικός και άρα πιο συνεργάσιμος και να επικοινωνεί πιο αποτελεσματικά με εμάς. Η εντολή "άστο" είναι πολύ σημαντική σε περιπτώσεις δαγκώματος, όπως και η διόρθωση "μη".

5) Κοινωνικοποίηση. Ειδικά στις περιπτώσεις ενός επιθετικού ή φοβικού σκύλου, η συνεχής (αλλά ελεγχόμενη) επαφή με διάφορους ανθρώπους, βοηθούν τον σκύλο να είναι πιο ισορροπημένος και άρα λιγότερο στρεσαρισμένος.

6) Στείρωση.

7) Μένουμε ψύχραιμοι. Σε περιπτώσεις που συναντήσουμε έναν επιθετικό σκύλο στο δρόμο, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να παραμείνουμε στη θέση μας, αποφεύγοντας οποιαδήποτε επαφή με τον σκύλο (βλέμμα, χάδι, γλυκόλογο) ή σπασμωδικές κινήσεις. Ο σκύλος θα "διαβάσει" την ψυχολογία μας: εάν είμαστε ήρεμοι (όσο μπορούμε) θα του το μεταδώσουμε. Επίσης, εάν κρατάμε κάποιο αντικείμενο, δεν προσπαθούμε να διώξουμε με αυτό τον σκύλο, αλλά το τοποθετούμε μεταξύ ημών και αυτού, ώστε να διεκδικήσουμε το χώρο μας. Απομακρυνόμαστε μόνο όταν ο σκύλος καταλάβει ότι δεν είμαστε απειλή για εκείνον και ως εκ τουτου χάσει το ενδιαφέρον του και φύγει μακριά.

*Μην ξεχνάτε! Η κάθε περίπτωση δαγκώματος είναι διαφορετική όσον αφορά τόσο τα αίτια όσο και την μέθοδο διόρθωσης. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να γνωρίζουμε επακριβώς τί προκαλεί αυτή την συμπεριφορά στον σκύλο μας, ώστε να υιοθετήσουμε την πιο αποτελεσματική μέθοδο διόρθωσης.